امروز در استاديوم دانشکده تربيت بدنی دانشگاه تهران «همايش حاميان دکتر معين» برگزار شد. حدود نه ده هزار نفر آمدند و ابراهيم يزدی، شکوری راد، محسن کديور، سعيد شريعتی، محسن آرمين، فاطمه حقيقت‌جو و سعدی حجاريان سخنرانی کردند، در پايان هم دکتر معين. از آنجا که جزو انتظامات بودم چندان ملتفت نشدم چه گفتند ولی اين يکی را شنيدم که محسن آرمين از حضور ملی‌مذهبی‌ها به جبهه دموکراسی‌خواهی تشکر کرد. شلوغی نشد و همه چيز مطابق روال پيش‌بينی‌شده پيش رفت.
نکته‌ی جالبی در جلسات توجيهی انتظامات شنيدم. دقيقاً معلوم بود اگر انصار تصميم به حضور داشته باشند کجا جمع می‌شوند (حدود قزل‌قلعه)، چگونه هماهنگ می‌شوند، از کدام خيابان‌ها بالا می‌آيند و حتی از کدام نرده‌های محوطه قرار است بالا بروند. به قول يکی از مسؤولين چون چندان هم قوه‌ی خلاقيت ندارند بنابرانی کاملاً پيش‌بينی پذير هستند.
مقاديری هم با نيروی انتظامی اختلاط فرموديم. بسيار ما را تحويل گرفته و نيرو آورده بودند که بيرون استاديوم مشکلی رخ ندهد که البته نداد. يکی از سرهنگ‌ها بسيار تلاش می‌کرد من را راضی کند که به قاليباف رای بدهم: «ببين اگر معين رئيس‌جمهور بشود باز هشت سال شما و حزب‌الهی‌ها می‌زنيد تو سر و کله هم و ما بايد بياييم جدا کنيم‌تان. ولی اگر قاليباف رئيس‌جمهور شود هشت سال راحت هستيم.»


نظرات:

Man aslan ray nemidam, vali jenab sarhange khoda vakili rast gofte


واي خداي من ، به اين جمله آخرت اونقدر خنديدم كه حد نداشت . صادقانه ميگم كه در اين چند وقته كه به انتخابات نزديك و نزديك تر ميشيم واقعا از ته دل نخنديده بودم و از حول و اضطراب شبي رو هم آروم و بي دغدغه سپري نكردم . اضطراب از اينكه اگه معين رئيس جمهور نشه چي ميشه ! حالتم شبيه كسانيه كه كنكور دادن و قراره نتيجه كنكور اعلام بشه ، اما اين جمله آخر كه از زبان اون سرهنگ تعريف كردي اونقدر بامزه و خنده دار بود كه واقعا خنديدم . به هرحال اميدوارم كه دكتر معين پيروز بشه ، ما كه از كتك خوردن نميترسيم !


جدانا :)) پر بي راه هم نگفته


گيرم که به رای ندادن من و تو نظام از مشروعيت افتاد. بعد چه؟ اصلا سلب مشروعيت از يک نظام يعنی چه؟ در نگاه من و تو که ديری است مشروعيتی نيست. به نگاه جهان مگر دل خوش کرده باشيم که به بيراهه ايم، سخت..! به صدای يک بمب دستی مگر همه ياد خانواده و دوست نيفتاديم؟ نکند که حبيب و فرامرز و سپيده و رضا در آن حوالی بوده اند... تهران را که بغداد نمی خواهيم، نه؟ پس به رای ندادن، مشروعيت نداشته را از بين ببريم که چه؟ که در تجربه دوباره حکمرانی پدرخوانده به نافرمانی مدنی همگان دل خوش بداريم؟ من و تو که خوب يادمان هست کوی دانشگاه را... ايستادگان در پياده رو جنوبی خيابان انقلاب را يادمان رفت؟ ناظران و منتظران را... به همين زودی؟ حقوق طلب داشته را از نظام - به فرض- از مشروعيت افتاده چگونه باز پس می گيريم؟ نافرمانی مدنی را کدام اکبر گنجی ها رقم می زنند؟ همان ها که ديروز تحصن مجلسيان ششم را تنها گذاشتند؟ يا فوج هزار هزار تحريميان که امروز به حمايت از اعتصاب غذای زرافشان اوين را احاطه کرده اند؟ بيا دست کم من و تو به خودمان دروغ نگوييم... رای نداده مان هيچ کجا به حساب نمی رود. چمران را به رياست شورای شهر و حدادعادل را به رياست مجلس رسانديم، بس نبود؟ قاليباف را رييس جمهوری می خواهيم؟ وای بر من و تو اگر تفاخر به شناسنامه های مهر نخورده را از خانه نشينان زياد سخن گو ياد بگيريم.

من، به معين رای می دهم. نه به آنچه می تواند بکند، به آنچه می خواهد بکند. اگر نتوانست خود را و تو را هم مقصر می دانم. نه فقط او را... به جای "نمی تواند" دوست دارم بگويم کاری بکنيم که "بتواند." نه فقط به يک برگ تا شده رای، - که تازه همان را هم دريغ می کنيم! - که به پيگيری خواسته های نانوشته روی آن برگ... رای به معين، يک گام بيشتر نيست. به انگشت نشان دادن آن چيزی است که می خواهيم. به دست آوردن آن چيز، اما، خود داستان ديگری است. داستانی که نه خاتمی آغازگر ش بود و نه معين به پايان اش خواهد رساند. داستانی که تو و من زندگی اش می کنيم. چه کسی می خواهی بنويسدش؟ جز تو، و جز من..؟
(www.Taftestan.blogspot.com)


ميشه فرق بين سعيد حجاريان و سعدي حجاريان رو توضيح بدين؟؟


تا اونجاييکه من در جريانم ، جمعيت بيشتر از ده هزار تا بوده.خيلی بيشتر.آخه منم اونجا همکارتون بودم


هم ميهن گرامی،سايت زير را با تفكر بخوانيد و سپس با ارسال و چاپ اعلاميه های مربوطه بين ديگر ميهن دوستان ايرانی ،بدينوسيله گامی مثبت در جهت ازادی ايران و ايرانی از چنگال بيگانگان عرب مسلك برداشته و با باوری محكم به ايرانی سربلند با اينده ای پر افتخار،مشتی جانانه به دهان اخوندهای ايرانی سثيز و زن ستيز بزنيم . ۲۶ خرداد ساعت ۱۰ بامداد با قيام ملی و همه گير مردم دلاور ايران بدور از هر گونه دگرانديشی و اختلافات مسلكی روز پايان حكومت ظالم و اهريمنی اسلامی است شادی نزديك است٫شادی نزديك است٫شادی نزديك است۱۰۰٪ بدون هيچگونه شك و اگر
پاينده ايران و نا بود باد اهريمنان سيه دل و بد انديش جنايت كار.l

http://www.geocities.com/ramtini/ettehad.html


بابامشكل اقلب ما خودمونيم
بيايد با هم يكمي فكر كيم هر كسي كا ره خودشو وظيفه ي خودشو وووووو را درست و بر اساس وجدان بشري انجام بده ديگه مشكلي نخواهد بود
ّّپس اول از خودمون.....................


نظر بدهيد:

 :نام
 :ای‌ميل
 ‏وب‏سايت
 :نظر

اطلاعات شما را به خاطر بسپارم؟



صفحه‌ی اول