در اين چند روز که آن طرف همه در حال محکوم کردن هستند و اين طرف همه در حال تکذيب فکر و خيالم اين است که نکند بيست سی سال بعد از ما بپرسند چرا فقط نشستيد و نگاه کرديد؟ چرا هيچ کاری نکرديد؟ آن موقع چه جوابی داريم بدهيم؟ بگوييم چون مردم به ما رأی ندادند؟ چون کسانی بودند که اصلاً رأی ندادند؟
يعني مثلا چه كار كنيم. شايد اگر كاري كنيم، 20-30 سال بعد بپرسند اين چه كاري بود كرديد. آن موقع چه جوابي بدهيم؟!
منظورم اين است که آيا ما (مردم) بايد دست روی دست بگذاريم و تماشا کنيم دولت کشور را بابت هيچ و پوچ و ژست به تحريم و جنگ بکشاند؟
به درک عزيز. چشم و همچشمی با آيندگان هم؟ به کاراکتر [وبلاگي] ات نمیخوره.
من به خودم اجازه نميدم پدرا و مادرامون رو سرزنش كنم كه چرا اينكارو كرديد و چرا اون كار رو نكرديد ... اگه سي ساله ديگه كسي اين حرف رو بزنه با خودم ميگم هنوز به اون حد از عقلانيت نرسيده كه بفهمه نميشه خارج از گود نشست و گفت لنگش كن ...
بعدم اينكه كار ممكن و معقولي كه ميشه كرد كدومه ؟ بعد هم ممكن تر و معقول تر از شركت تو انتخابات چه كاري بود ؟ يادمون نميره كه حمايت نشديم ؟ هوم ؟ كاري هم كه حمايت نميشه بي فايده است . كار بي فايده هم نامعقوله ... هوم ؟
اين کسی که دو سه وجب پايينتر نظر داده من نيستم. آنقدر در بلاهت غرق نشدهام که به طرفةالعينی يک عدد «به درک» خرج رفيقام کنم. به شعور يک رفيق اعتماد کنی بد نيست.
اين که نوشتی يعنی چی؟
زنده باشی
"نق نقو"