بسياری از وبلاگ‌های به قولی با محتوا، در هر پست‌شان حرفی جدی برای گفتن دارند؛ تحليلی اجتماعی، نقدی، خبری. اين سبک بيشتر بين ژورناليست‌ها باب است و وبلاگ‌هايشان مثل ستون روزانه‌شان در روزنامه است، تعداد مخاطبان‌شان هم به همين دليل اکثراً قابل توجه است. کارشان بسيار پسنديده است و اساسی با اين طرز وبلاگ نوشتن وحدت می‌کنم ولی خودم دلم نمی‌آيد اين طور باشم، حوصله نمی‌کنم. مثلاً در تلويزيون برنامه «مستند ايران» که پنج‌شنبه شب‌ها پخش می‌شود را می‌بينم و تحسين‌شان از کاخ گلستان را و يادم می‌افتد انگار امثال همين خشک‌مغزان صدا‌وسيما نبودند که با بولدوزر سراغ تخت جمشيد رفته بودند که اين‌ها يادآور طاغوت هستند، حالا در موردشان مستند پخش می‌کنند. بعد هوس می‌کنم يادداشتی در اين مورد به همان سبک بيايم بگذارم اينجا، پشت صفحه‌کليد که می‌رسم هوس می‌پرد و بجايش چيز بی‌ربط و به‌درد نخوری در باب مثلاً زرافه‌ها و يا بطری‌های شراب می‌نويسم.
ولی می‌دانم چرا اين‌طور می‌شود، چون من با وبلاگ تفريح می‌کنم، همين.


نظرات:

دقيقا به همين دليل من اينجا رو تقريبا هر روز چك مي كنم. چون هيچ گونه سيخي به آدم نمي زند. نه غرغر نامه است نه نااميد كننده. روحيه زندگي دارد.آرومه (عين طراحي صفحه اش) و متنوع.
در عين ايجاز آدمو به فكر مي بره.
موفق باشيد. (:


خوب روزنامه كه هست.آدم روزنامه مي خونه.اتفاقا تو خيلي خوب مي نويسي. شايد يك نيم خط تو حامل چندين معني باشه.اصلا به خاطر همينطوري نوشتنته كه مي خونمت ميرزا!


اگه يه کم اينورتر وايسين که منم جا بشم، با اون "تفريح" شما بنده هم وحدت مي‌کنم :)


كار خوبي مي كني ...


تفريح که نمی تونم بگم، من با وبلاگ حال می کنم در نتيجه وقتی می نويسم، معمولا از هرچيزی که اون موقع باهاش حال می کنم می نويسم يه جور حال نامه. ولی در هر حال نتيجه اش يه چيزه توی همون مايه ها می شه که تو می گی.


نظر منو مي خواي اعصاب خورد كنه... من كه واقعا ديگه نمي خوام اعصاب خودمو با اين ديوونه بازيها خورد كنم... اما چه كار ميشه كرد باز هم ميرم سراغشون و مي خونم!! يه جور اعتياده....


جمله مربوط به نيلس بور است و منبعش از كتاب جز’ و كل هايزنبرگ است كه در چند تا پست پايين تر در موردش نوشته ام.


Kept in Mind


نقدی نوشته ام در مورد نشست امشب وبلاگنويسان با دکتر معين


:)


من دقيقا به اين خاطره كه اينجا رو مي خونم . نمي خوام تعريف بيخودي كرده باشم اما فكر ميكنم مثل روزنامه نوشتن واسه خوندنش نياز به كاغذه . من يكي كه نمي تونم از پشت مانيتور بخونمشون . به زحمت و عموما خسته ميشم . به نظرم شما اصول نانوشته و تعيين نشده و وبلاگ نويسي رو رعايت مي كنيد .


نظر بدهيد:

 :نام
 :ای‌ميل
 ‏وب‏سايت
 :نظر

اطلاعات شما را به خاطر بسپارم؟


صفحه‌ی اول