دو سه روز است خودم را خونسرد نشان میدهم.
نکند جمعه مشکلی پيش بيايد؟
قلبم تندتر ميزند.
مگر تو تمام تلاشت را نکردی؟
مگر يکسال منظم نخواندی؟
پس چرا گريه میکنی خواهرکم؟
حاضرم کوهها را جابهجا کنم،
ولی فردا خندان از جلسه بيرون بيايد.
مگر من چند بار آرزو کردهام؟
فردا: خنديد.
نظرات:
چه مهربانانه :) من هم لبي خندان را براي او و تو ارزو دارم
آرامش در اين لحظات سرنوشت ساز، مهمترين اصل است. از يک سال منظم خواندن مهمتر!
مطمئنم كه خندان مياد..آرام باش
اميدوارم همه به آرزو هاشون برسند
آخ اين كنكور لعنتي!
امان از اين کنکور که گذاشتندش که زندگی مون رو تقسيم کنه به دو بخش قبل کنکور و بعد کنکور ... که قبلش به انتظار بعدش باشيم و بعدش در حسرت روزهای از دست داده قبلش ... ميگن سخت بوده ...
نظر بدهيد:
on a croisé les doigts
:)