مانند اکثر زبان‌های هند-اروپایی فعل بودن/استن در ترکی (ımək) دقیقا از قوانین صرف فعل پیروی نمی‌کند. در این بخش صرف این فعل در زمان‌های مختلف آورده شده است و چاره‌ی چندانی جز حفظ کردن‌شان به نظر نمی‌آید. بالاخره کسی نگفت زبان یاد گرفتن راحت است. نفی این فعل هم به جای پسوند me- که برای دیگر افعال استفاده می‌شود از dağır- استفاده می‌کند.

بودن نقلی عاشق بوده‌ام	نبودن عاشق نبودم	بودن عاشق بودم	نیستن عاشق نیستم	هستن/استن عاشق هستم
Aşıq ımış am	Aşıq dağır ıdım	Aşıq ıdım	Aşıq dağır am	Aşıq am	Mən
Aşıq ımış san	Aşıq dağır ıdın	Aşıq ıdın	Aşıq dağır san	Aşıq san	Sən
Aşıq ımış	Aşıq dağır ıdı	Aşıq ıdı	Aşıq dağır (dır)	Aşıq dır	O
Aşıq ımış ıx	Aşıq dağır ıdıx	Aşıq ıdıx	Aşıq dağır ıx	Aşıq ıx	Bız
Aşıq ımış sız	Aşıq dağır ıdız	Aşıq ıdız	Aşıq dağır sız	Aşıq sız	Sız
Aşıq ımış lar	Aşıq dağır ıdılar	Aşıq ıdılar	Aşıq dağır (dırlar)	Aşıq dırlar	Olar

برای سوم شخص جمع اگر فاعل شخص نباشد قسمت lar- حذف می‌شود. مثلاً می‌گوییم Bunlar kitabdir (این‌ها کتاب هستند) و نه Bunlar kitabdirlar.

وجود داشتن در ترکی مبتنی بر فعل var است که شکلش هم تغییری نمی‌کند. حالت منفی آن (وجود نداشتن) از فعل هستن که بالا بحث شد استفاده می‌کند.

وجود نداشت/نداشتند	وجود داشت/داشتند	وجود ندارد/ندارند	وجود دارد/دارند
Yoxidi	Varidi	Yoxdur	Var

بخش بعدی: زمان‌های افعال
بخش قبلی: پسوندهای شناسه‌
نظر بدهید: